آن‌که کفش نداشت

هرگز از دورِ زمان ننالیده بودم و روی از گردشِ آسمان درهم نکشیده، مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعتِ پای‌پوشی نداشتم.

به جامعِ کوفه درآمدم دل‌تنگ. یکی را دیدم که پای نداشت. سپاسِ نعمتِ حق به‌جای آوردم و بر بی‌کفشی صبر کردم.