آرامگاه
حافظیه
شیراز، ایران
آرامگاه حافظ در شمال شیراز، میان دو باغ نارنج، زیر گنبدی که کاشیکاریاش هشت پر دارد.
29.6256, 52.5583
تاریخچه
نخستین بنا را در سدهٔ نهم بر خاک حافظ ساختند. آنچه امروز دیده میشود از سال ۱۳۱۵ است، به طرح آندره گدار، معمار فرانسوی که آن سالها ادارهٔ باستانشناسی ایران را میگرداند.
سنگ قبر از مرمر یزد است و دو غزل بر آن کنده شده. گنبد از بیرون کاشی فیروزهای دارد و از درون خطهای رنگی که در روز، آفتاب از میانشان میگذرد.
ساعت بازدید
همهروزه از ۸ صبح تا ۲۲؛ در ماههای سرد تا ۲۰. شبها روشن است و شلوغترین ساعت پس از غروب است.
دسترسی
مسیر ورودی تا ایوان اصلی هموار و بدون پله است. رسیدن به سکوی آرامگاه شش پله دارد و رمپ ندارد.
ثبت حضور
کد QR کنار ورودی این مکان نصب است. با اسکن آن، بازدیدتان در گذرنامهٔ فرهنگی ثبت میشود.
گذرنامهٔ منپیوندها
رویدادهای این مکان
تجربههای این مکان
- پیادهروی
قدمزدن شبانه در حافظیه
یک ساعت و نیم، پس از غروب، با خوانش غزل کنار آرامگاه. بی بلیت اتوبوس و بی گروه بزرگ.
۱.۵ ساعت
